Kennis, feiten en cijfers

Kennis, feiten en cijfers. Dat is waarom het ook anno 2011 allemaal om draait in het dagelijkse leven. Het begint al op de kleuterschool. De kleuters moeten presteren, want als zij niet goed presteren blijven ze zitten. Op de basisschool gaat dit alleen maar verder. Er ontstaat een competitie om de beste van de klas te blijven of om goed in de markt te blijven liggen bij de juffrouw of meester. Dan komt de middelbare school en de pubertijd. We maken ons allemaal wat minder druk om al die cijfers en de toekomst lijkt nog enorm ver weg. We zijn veel meer bezig met hoe wij zelf als persoon in de markt liggen. Zijn we wel ‘stoer’? Maar dan komen de examens er aan, de drang om die goede resultaten te halen is weer helemaal terug.

Vervolgens kiezen de meeste voor het vervolgonderwijs. Tijdens het beroepsonderwijs krijgen we eigenlijk pas eindelijk de leerstof, die ons interesseert. De één leert voor gastvrouw, de ander voor journalist, terwijl ik weer voor marketing en communicatie studeer. Iedereen leert in zijn eigen vak, maar we hebben weer allemaal gemeen. Het draait allemaal om de resultaten. De cijfers en feiten. Heel het leven worden wij op allebei vaardigheden getest. Kunnen we goed schrijven? Kunnen we goed lezen? Spreken we verstaanbaar? En zelfs de persoonlijkheid wordt tegenwoordig getest via een persoonlijkheidstest.

Vervolgens wordt je 18, je mag geen rijlessen en dan komt plotseling die dag dat je op mag voor je examen. Je bent wat gespannen en rijdt naar het RDW, opnieuw een test. Net als de Cito en die talloze examens, hangt het ook nu weer af van hoe je gaat scoren. Maar er komt eigenlijk nooit een moment dat we even stil staan en denken:”Wat een onzin eigenlijk al die testen?”. We kunnen testen wat we willen, maar het geeft nooit een beeld van ons. Een beroepskeuzetest kan nooit exact weergeven welk beroep het beste bij mij past of wat ik leuk vindt. Het kan hooguit een inschatting maken.

Dan ga ik even verder met een ander voorbeeld. Hoeveel jongeren zijn er die examen doen bij het RDW en tijdens de rijlessen bewijzen zeer goed te kunnen rijden, maar die tijdens het rij-examen zakken door de spanning? Hoeveel personen zakken tijdens een examen doordat zij een black-out hebben gekregen? Heel veel mensen hebben wel de kennis van heel veel dingen, maar dat doet er niet toe in deze maatschappij. In deze maatschappij tellen alleen de cijfers en feiten.

Zelf heb ik een half jaar lang stage gelopen bij MaxServ B.V. Komende stageperiode mag ik weer stage lopen bij dit leuke bedrijf in Giessen. Bij MaxServ B.V. heb ik in een half jaar heel erg veel geleerd. De complete werking van online marketing en online strategie heb ik tijdens mijn stageperiode geleerd. Als ik dan ga kijken naar wat ik op school heb geleerd uit theorieboeken en lessen, kan dat niet in de schijn staan van deze praktijkervaring. Momenteel zit ik tot over mijn oren in het huiswerk, examens en de schoolprojecten. In januari moeten namelijk alle vakken van mijn opleiding marketing en communicatie worden afgerond. En dan denk ik, wat is het toch zonde! Waarom zijn die ervaringscertificaten niet wat populairder? Waarom weegt een certificaat dat je net zoveel ervaring hebt en die ervaring gelijk staat aan een diploma van het HBO of MBO, niet net zo zwaar als een diploma?

Ik denk dat er in Nederland heel erg veel ongediplomeerd talent rond loopt. Mensen die geweldige talenten hebben, super mooie resultaten kunnen boeken in de praktijk, maar geen beschikking hebben over een diploma of certificaat. Terwijl zij wellicht beter werk verrichten dan de mensen met een diploma op hoog niveau.