Viva Hollandia

We staan er in! De finale van het WK ligt voor onze voeten. We komen er steeds dichterbij. De grote beker van het WK komt steeds meer in het vizier van Nederland. Al weken is Nederland compleet in de ban van het WK. Gaat het dan nu eindelijk toch weer eens gebeuren? Wordt Nederland eindelijk wereldkampioen? Nog even en we weten hier eindelijk het antwoord op.

Het WK brengt heel wat te weeg. Als student en marketeer van morgen kijk ik naar Nederland in de week voor de finale. Het WK houdt ons nu al enkele weken in zijn greep. Zelf ben ik totaal geen voetbalfanaat. Ik houd niet van voetbal en wordt er altijd moe van om er lang naar te kijken. Waarschijnlijk heeft dit er toch mee te maken dat ik opgevoed ben zonder lid zijn van een voetbalclub of wat.

Maar dit jaar is het anders. Sinds dit WK ben ik spontaan fan geworden van ons Nederlands elftal. Als een volleerde voetbalsupporter liep ik met mijn oranje boa, oranje zonnebril, oranje shirt en natuurlijk mijn oranje vuvuzela door Den Bosch. Met klasgenoten, met collega’s of gewoon thuis voor de buis. Ik heb alle wedstrijden gevolgd.

Je staat in een kroeg en dan pas voel je de kracht van zo’n WK. Je voelt dan plots dat oranjegevoel door je hele lichaam heen als er gescoord wordt. Eigenlijk belachelijk dat het hele land uit zijn dak gaat als er een klein balletje tussen twee palen komen. Heerlijk om te zien dat mensen helemaal uit hun dak gaan bij de doorgang naar de volgende ronde. Prachtig!

De massale wave in het stadion of in de kroeg, de hits en de sfeer. “We zijn er weer bij en dat is prima!”, één van de nummers die luidkeels worden meegezongen na de doelpunten van oranje. Maar hoe komt het toch dat zo’n jongen die niet van voetbal houdt, toch wordt meegesleurd in de WK-gekte? Is het de drank, is het de muziek of is het de sfeer?

Dit WK heeft iets magisch over zich en dan doel ik niet alleen op de doelpunten. Ik noem even wat voorbeelden waarom zo’n WK goed is voor ons kleine kikkerlandje. Aller eerst ga ik eens kijken in de voetbalstadions. Kunnen normaal gesproken supporters van Ajax, PSV en Feyenoord elkaars bloed drinken, met zo’n WK staan de spelers van alle teams gebroederlijk op één veld. Die gebroederlijkheid zie je terug in de kroeg als supporters van verschillende clubs schouder aan schouder staan te juichen voor één partij.

De saamhorigheid in het land is weer helemaal terug. Uit volle borst zingt iedereen even hard mee. Maar nog een punt wat ik prachtig vindt aan zo’n WK. De wedstrijd speelt en iedereen kijkt. Hoe goed je portemonnee gevuld is maakt amper meer uit. Iedereen is oranje en de stand valt weg. De kloof tussen rijk en arm is weg en iedereen lijkt gelijk. Dat zorgt voor een heerlijk gevoel. De mannen in dit leven die nooit meer genoeg hebben. Waar het nooit voor op kan. Die nog steeds denken na alle levenservaring dat ze gelukkig worden van macht, spullen en moderne apparatuur. Juist die personen krijg je tevreden met een simpel doelpunt.

Prachtig om te zien. Ik ben geen liefhebber van het voetbal, maar ik geniet van de sfeer. Ik hoop dat na dit WK Nederland dat gevoel van saamhorigheid en iedereen is gelijk kan vasthouden, of we nu winnen of verliezen.
Groetjes,

Henri Verhagen.